Wymowa niemieckiego alfabetu dla początkujących

Niemiecki alfabet ma te same litery co alfabet angielski, ale są pewne szczególne cechy w wymowie. Niektóre litery mają umlaut, co oznacza, że mają nad sobą dwie kropki. Niektóre litery zmieniają brzmienie w zależności od tego, czy znajdują się na początku czy na końcu słowa. Istnieją również dwie wersje każdego samogłosu: długi i krótki.

Umlauty

W języku niemieckim są trzy samogłoski z umaltami. Są to ä, ö i ü. Te umlauty to osobne dźwięki i wymawia się je inaczej niż samogłoski bez umaltów.

• ä

ä wymawia się podobnie do krótkiego „e”. Występuje w słowach takich jak Käse i Äpfel.

• ö

ö wymawia się z zaokrąglonymi ustami. Przykłady to Öl i schön.

• ü

ü również wymawia się z zaokrąglonymi ustami, ale dźwięk jest inny niż w przypadku ö. Słowa z ü to na przykład über i Tür.

Samogłoski: długie i krótkie

Każda samogłoska w języku niemieckim może być wymawiana długo lub krótko. Ważne jest, aby nauczyć się tej różnicy, ponieważ długość samogłoski może zmienić znaczenie słowa.

• a

• Długie a: Vater, Bahn

• Krótkie a: Apfel, Mann

• e

• Długie e: Leben, Thema

• Krótkie e: Bett, Essen

e jest najczęściej występującą literą w niemieckich tekstach.

• i

• Długie i: Igel, Biene

• Krótkie i: Insel, Fisch

Gdy po i następuje e (ie), i zawsze wymawia się długo, na przykład w słowie liegen.

• o

• Długie o: Boot, Floh

• Krótkie o: Topf, Sonne

• u

• Długie u: Uhr, Kuh

• Krótkie u: unter, Bus

Samogłoska jest również wymawiana długo, gdy jest podwojona, na przykład oo w Boot lub aa w Saal.

Spółgłoski z cechami szczególnymi

• b

b może być wymawiane miękko lub twardo.

• Miękko na początku słowa: Ball, Brot

• Twardo na końcu słowa: Stab, grob

• c

c wymawia się zazwyczaj jak k, na przykład w Computer, Camping. Tylko w kilku słowach, jak Cello, brzmi inaczej.

• ch

Połączenie ch ma dwie różne wymowy:

• Jak w Dach lub Loch. To twardy dźwięk, który tworzy się w tylnej części gardła.

• Jak w ich lub Tuch. To bardziej miękki dźwięk.

• d

Również d może brzmieć miękko lub twardo.

• Miękko na początku słowa: Dorf, Dach

• Twardo na końcu słowa: Hand

• g

g w słowach takich jak Garten lub groß wymawia się normalnie. Gdy słowo kończy się na -ig, często wymawia się je jak -ich, na przykład Honig. Istnieją jednak również różnice regionalne, na południu Niemiec częściej mówi się Honig.

• h

h ma specjalną funkcję: gdy występuje po samogłosce, samogłoska jest wymawiana długo. Na przykład a w słowie Sahne jest długie.

• j

j wymawia się zazwyczaj jak y w słowie „yes”, na przykład w ja, Jacke. W słowach pochodzących z innych języków może brzmieć inaczej, jak w Jargon lub Jalousie.

• pf

Litery p i f czasami łączą się na początku słowa i tworzą dźwięk pf, na przykład w Pferd lub Pfanne.

• qu

Litery q i u w języku niemieckim prawie zawsze występują razem. Wymawia się je jak kv, na przykład w Qual, Quelle.

• r

r jest skomplikowaną literą, ponieważ ma wiele różnych wymowy.

• Czasami jest wymawiane z tyłu gardła, jak w rot, Brot.

• Gdy r znajduje się na końcu słowa po samogłosce, jak w Vater lub Mutter, czasami jest ledwo słyszalne. Jest wtedy wokalizowane, co oznacza, że brzmi prawie jak a.

• s

s może być miękkie lub twarde.

• Miękko na początku słowa: Sonne, Salz
• Twardo na końcu słowa: Haus, Bus

s często łączy się z innymi spółgłoskami, na przykład z t w Stadt lub z p w Sport.

• sch

Litery s, c i h razem (sch) są zawsze wymawiane jak „sh” w języku angielskim, na przykład w schön, waschen.

• ß

ß to specjalna litera w języku niemieckim, której nie ma w żadnym innym języku. Nazywa się ją „ostrym S”. Sprawia, że samogłoska przed nią jest długa, na przykład w Fuß, Straße. W Szwajcarii ß nie jest używane, zamiast tego pisze się ss.

• v

v jest czasami wymawiane jak f, na przykład w Vater. Czasami jednak jak w, na przykład w Vase.

• w

w wymawia się jak v w języku angielskim, na przykład w Wasser, Wald.

• x

x jest rzadkie i występuje w słowach takich jak Text lub Hexe.

• y

y ma dwie wymowy:

• Na początku słowa jak j: Yoga

• W środku słowa jak ü: Typ, System

• z

z wymawia się jak połączenie ts, na przykład w Zebra, Zunge.

Podwójne spółgłoski

Gdy dwie takie same spółgłoski stoją jedna po drugiej (np. ff, nn), samogłoskę przed nimi wymawia się krótko. Na przykład w Kaffee lub Sonne.

Dwugłoski (połączenia samogłosek)

Dwugłoska to połączenie dwóch samogłosek, które razem tworzą nowy dźwięk.

• ei lub ai

Połączenia ei i ai wymawia się oba jak „ai” w polskim słowie „maj”, na przykład w mein, Stein, Seite, Leib. Połączenie ei jest znacznie częstsze niż ai.

• au

Połączenie au wymawia się jak „au” w polskim słowie „auto”, na przykład w Stau, bauen.

• eu lub äu

Połączenia eu i äu wymawia się oba jak „oi” w angielskim słowie „Boy”, na przykład w heute, Zeug, Häuser, Mäuse.