Unikaj częstych błędów w języku niemieckim

Istnieje kilka wyrażeń w języku niemieckim, które są często używane niepoprawnie. Tutaj dowiesz się, jak unikać tych błędów.

Wyrażanie własnego zdania

Jeśli chcesz powiedzieć, że masz rację, mówisz: Ich habe Recht. Wielu uczniów niemieckiego błędnie mówi "Ich bin Recht" lub "Ich bin richtig". To jest niepoprawne. Zwrot Ich habe Recht jest poprawnym sposobem, aby powiedzieć, że to, co mówisz, jest prawdą lub że jesteś w prawie.

Podobnie mówisz: Du hast Unrecht, gdy inna osoba jest w błędzie. Unikaj tutaj "Du bist falsch".

Przykłady:

• Ich habe Recht. (Mam rację)
• Du hast Unrecht. (Nie masz racji)

Pytanie o cenę

Pytając o cenę czegoś, używasz czasownika kosten lub czasownika sein z przymiotnikiem. Nie możesz używać dwóch czasowników jeden po drugim.

Z czasownikiem kosten mówisz, ile coś kosztuje. Możesz używać określeń ilościowych, takich jak viel, wenig, zu viel, zu wenig lub nichts.

Przykłady:

• Das kostet viel. (To dużo kosztuje.)
• Das kostet nichts. (To nic nie kosztuje.)

Z czasownikiem sein opisujesz, czy coś jest drogie, czy tanie. Używasz do tego przymiotników, takich jak billig, teuer, sehr billig lub sehr teuer.

Przykłady:

• Das ist teuer. (To jest drogie.)
• Das ist sehr billig. (To jest bardzo tanie.)

Używanie stopnia najwyższego

Stopień najwyższy to najwyższa forma stopniowania przymiotnika. Jeśli po stopniu najwyższym następuje rzeczownik, zawsze używasz rodzajnika określonego (der, die, das) i nie "am".

Przykłady:

• Du bist die beste Lehrerin. (Lehrerin to rzeczownik) (Jesteś najlepszą nauczycielką.)
• Das ist das beste Essen, das ich je gegessen habe. (Essen to rzeczownik) (To jest najlepsze jedzenie, jakie kiedykolwiek jadłem.)
• Sie ist die beste Verkäuferin. (Verkäuferin to rzeczownik) (Ona jest najlepszą sprzedawczynią.)

Jeśli po stopniu najwyższym nie następuje rzeczownik, używasz am.

Przykłady:

• Mein Auto ist am schnellsten. (Mój samochód jest najszybszy.)
• Mein Pullover ist am schönsten. (Mój sweter jest najładniejszy.)
• Sie ist am klügsten. (Ona jest najmądrzejsza.)

Wyjątkiem jest wyrażenie "Du bist der/die Beste". Chociaż bezpośrednio po nim nie następuje rzeczownik, stopień najwyższy odnosi się do osoby, tak jak w "Du bist die beste Person" (Jesteś najlepszą osobą) lub "Du bist der beste Freund" (Jesteś najlepszym przyjacielem). Rzeczownik jest tu domyślnie obecny i tylko pominięty.

Przykłady:

• Du bist die Beste! (dla kobiety) (Jesteś najlepsza!)
• Du bist der Beste! (dla mężczyzny) (Jesteś najlepszy!)

Przyimki miejsc

Wybór przyimka zależy od tego, czy jedziesz do miasta, kraju, do domu, czy do sklepu.

Używaj przyimka nach w odniesieniu do miast, krajów bez rodzajnika i w odniesieniu do Hause (do domu).

Przykłady:

• Ich fahre nach Berlin. (Jadę do Berlina.)
• Ich fliege nach Spanien. (Lecę do Hiszpanii.)
• Ich gehe nach Hause. (Idę do domu.)

Używaj przyimka zu w odniesieniu do sklepów lub miejsc, które odwiedzasz i których nazwy podajesz.

Przykłady:

• Ich gehe zu Aldi. (Idę do Aldi.)
• Ich gehe zu Zara. (Idę do Zary.)
• Ich gehe zu Ikea. (Idę do Ikei.)

Wyrażanie uczuć i samopoczucia

W języku niemieckim istnieje różnica między "Ich bin gut" a "Es geht mir gut" lub "Mir ist warm". Zwróć uwagę na poprawne użycie wyrażeń.

Ich bin gut oznacza, że jesteś dobrym człowiekiem lub masz dobry charakter. To nie jest odpowiedź na pytanie o Twoje samopoczucie.

Gdy jesteś pytany, jak się masz, odpowiadasz: Mir geht es gut lub krócej Mir geht's gut.

Przykłady:

• Wie geht es dir? - Mir geht es gut. (Jak się masz? - Mam się dobrze.)

Mówiąc o temperaturze ciała i chcąc powiedzieć, że jest Ci ciepło lub zimno, używasz Mir ist warm lub Mir ist kalt.

Przykłady:

• Draußen sind 30 Grad, mir ist warm. (Na zewnątrz jest 30 stopni, jest mi ciepło.)
• Die Temperaturen sinken, mir ist kalt. (Temperatury spadają, jest mi zimno.)

Ta sama zasada dotyczy różnicy między Ich bin langweilig a Mir ist langweilig.

Ich bin langweilig oznacza, że jesteś nudną osobą.

Mir ist langweilig oznacza, że obecna sytuacja lub aktywność nie jest ciekawa i czujesz się znudzony.

Przykłady:

• Der Film ist schrecklich, mir ist langweilig. (Film jest okropny, nudzę się.)

Te zwroty pokazują, że uczucia doświadczasz, nie jesteś ich przyczyną.

Mówienie o sposobach odżywiania

Określenia vegetarisch i vegan mogą być używane jako przymiotniki w odniesieniu do potraw lub jako przysłówki opisujące sposób jedzenia. Mówiąc o osobie, która odżywia się wegetariańsko lub wegańsko, używasz słów Vegetarier lub Veganer.

Przykłady dotyczące potraw lub sposobu jedzenia:

• Die Suppe ist vegetarisch. (Zupa jest wegetariańska.)
• Ich esse vegetarisch. (Jem wegetariańsko.)

Przykłady dotyczące osób:

• Ich bin seit acht Jahren Vegetarier (dla mężczyzny) oder Vegetarierin (dla kobiety). (Jestem wegetarianinem/wegetarianką od ośmiu lat.)
• Ich bin seit vier Jahren Veganer (dla mężczyzny) oder Veganerin (dla kobiety). (Jestem weganinem/weganką od czterech lat.)

Stopniowanie przymiotników

W języku niemieckim większość przymiotników tworzy formę stopnia wyższego (komparatyw) z końcówką -er.

Nie używaj "mehr" przed przymiotnikiem, aby utworzyć stopień wyższy. "Mehr" jest już stopniem wyższym od słowa "viel" (wiele), a dwa stopnie wyższe obok siebie są niepoprawne.

Przykłady:

• schön - schöner (nie: mehr schön) (piękny - piękniejszy)
• nett - netter (nie: mehr nett) (miły - milszy)
• interessant - interessanter (nie: mehr interessant) (interesujący - bardziej interesujący)

Czasownik „sich beschweren”

Czasownik oznaczający "złożyć skargę" to sich beschweren, bez "d". Rzeczownik od tego czasownika to die Beschwerde.

Przykłady:

• Ich schreibe eine Beschwerde. (Tutaj "Beschwerde" to rzeczownik.) (Piszę skargę.)
• Ich beschwere mich beim Kundendienst. (Tutaj "beschwere" to czasownik.) (Skargę składam do obsługi klienta.)

Przysłówki kierunku

W przypadku czasowników wyrażających ruch, takich jak gehen (iść) lub kommen (przychodzić), musisz używać przysłówków kierunku, które również wyrażają ruch. Przysłówki miejsca, takie jak hier (tutaj) lub dort (tam), opisują stałe miejsce.

Używaj her lub hin dla ruchów:

• Ich gehe hin. (Idę tam.)
• Bitte komm her. (Proszę, przyjdź tutaj.)

Używaj hier lub dort dla stałych miejsc:

• Ich warte dort. (Czekam tam.)
• Ich stehe hier. (Stoję tutaj.)

„als” i „wenn” w czasie przeszłym

Wybór między als a wenn zależy od tego, czy coś wydarzyło się w przeszłości jednorazowo, czy wielokrotnie.

Używaj als, gdy czynność, rzecz lub sytuacja w przeszłości zdarzyła się tylko raz.

Przykłady:

• Als ich ein Kind war, hatte ich viele Freunde. (Byliście tylko raz dzieckiem) (Kiedy byłem dzieckiem, miałem wielu przyjaciół.)
• Als ich klein war, war alles einfacher. (Kiedy byłem mały, wszystko było prostsze.)
• Ich habe angefangen zu arbeiten, als ich 20 war. (Zacząłem pracować, kiedy miałem 20 lat.)

Używaj wenn we wszystkich innych przypadkach, czyli dla czynności powtarzających się w przeszłości lub w teraźniejszości i przyszłości.

Przyimki i rodzajniki przy celach

Podając cel, na przykład "iść do kina", często używa się skróconej formy przyimka i rodzajnika. Unikaj podwójnych rodzajników.

Forma im jest połączeniem in i dem. Jeśli więc powiesz "Ich gehe im Kino", oznacza to "Ich gehe in dem Kino", co jest gramatycznie niepoprawne, jeśli odnosisz się do celu.

Poprawną formą dla celu "kino" jest ins Kino, co jest połączeniem in i das.

Przykłady:

• Ich gehe ins Kino. (in + das Kino) (Idę do kina.)
• Ich gehe ins Fitnessstudio. (in + das Fitnessstudio) (Idę do klubu fitness.)

Chcąc wyrazić, że już znajdujesz się w jakimś miejscu, również używasz skróconych form im lub in der.

Przykłady:

• Ich bin im Park. (in + dem Park) (Jestem w parku.)
• Ich bin in der Schule. (in + der Schule) (Jestem w szkole.)